Wyniesiony przez Komisję Spraw Wewnętrznych do godności prezydenta Warszawy, funkcję tę sprawował ponad siedem lat. Nie był zwolennikiem powstania, dlatego też władze rosyjskie pozostawiły go na stanowisku po upadku powstania. Zasłużył się jednak dla miasta dopiero wtedy gdy odwołano go ze stanowiska. Zasłynął wówczas jako filantrop i wielki organizator. W roku 1858 został współzałożycielem Towarzystwa Rolnego, a od 1861 roku członkiem Rady Stanu i Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności zajmującego się opieką zdrowotną nad ubogimi, budową szpitali i przytułków. W 1858 roku kierował pracami Komisji Budowy Mostu Stałego (Kierbedzia) na Wiśle. Był członkiem Komitetu Nadzorczego (późniejszej Rady Nadzorczej) Instytutu Agronomicznego na Marymoncie, który był pierwszą w Polsce (jedną z pierwszych w Europie) wyższą szkołą rolniczą. W latach 1841-1864 pełnił funkcję gubernatora cywilnego Guberni Mazowieckiej.

<<powrót